Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 363
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
कालोपपन्नेन तदा स्वाद्धन्नेना भ्यतर्पयन् । उन्होंने पाद्य, अर्घ्ध आदि निवेदन करके उत्तम विधिसे शुकदेवजीका पूजन किया और उन्हें समयानुकूल स्वादिष्ठ अन्न भोजन कराकर पूर्णतः तृप्त किया
kālopapannena tadā svādu-annenābhyatarpayat | pādya-arghyādi-nivedanena ca uttama-vidhinā śukadevaṃ pūjayām āsa, kālānukūlena svādiṣṭānnena bhojayitvā paritoṣayām āsa |
ភីស្មៈ «បន្ទាប់មក ដោយអាហារដែលសមស្របតាមពេលវេលា និងឱកាស គាត់បានបម្រើឲ្យព្រះអង្គឆ្អែតពេញលេញ។ បន្ទាប់ពីថ្វាយកិត្តិយសតាមប្រពៃណី—ទឹកលាងជើង (pādya), អរឃ្យ (arghya) និងអ្វីៗដទៃ—គាត់បានបូជាព្រះសុកទេវៈដោយវិធីដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ហើយបម្រើអាហារឆ្ងាញ់សមរដូវ ដល់ព្រះអង្គរហូតដល់ពេញចិត្តទាំងស្រុង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma is expressed through timely and respectful hospitality: honoring a worthy guest—especially a sage—by offering traditional courtesies (pādya, arghya, etc.) and providing suitable food with proper etiquette, thereby cultivating humility, reverence, and social-ritual order.
The host receives Śukadeva and performs formal guest-honors, worships him according to proper procedure, and then feeds him with seasonally appropriate, delicious food until he is fully satisfied; Bhīṣma narrates this as an example of correct conduct.