Shloka 293
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
छायायामातपे चैव समदर्शी महाद्युति: । तात! वहाँ एक जगह बैठकर महातेजस्वी शुकदेवजी मोक्षका ही चिन्तन करने लगे। धूप हो या छाया, दोनोंमें उनकी समान दृष्टि थी
chāyāyām ātape caiva samadarśī mahādyutiḥ | tāta! tatraika-sthāne upaviśya mahā-tejasvī śukadevaḥ mokṣasyaiva cintanaṃ kartum ārabdhavān | dhūpo vā chāyā vā—ubhayatra tasya samā dṛṣṭiḥ āsīt |
ភីស្មៈ «ក្នុងម្លប់ និងក្រោមថ្ងៃដូចគ្នា ព្រះឥសីមានពន្លឺរុងរឿងនោះ មានទស្សនៈស្មើគ្នា។ កូនអើយ! អង្គុយនៅកន្លែងតែមួយ ព្រះសុកទេវៈដ៏មានតេជៈធំ បានផ្តោតចិត្តតែទៅលើ “មោក្ខ” (ការរំដោះ) ប៉ុណ្ណោះ។ មិនថាកម្ដៅថ្ងៃ ឬម្លប់ត្រជាក់ ទាំងពីរនោះ អង្គទស្សនាដោយចិត្តមិនលំអៀងដូចគ្នា»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches samadarśitā—equanimity toward opposites (heat and shade)—as a mark of spiritual maturity, and it presents single-pointed contemplation of mokṣa as the sage’s highest aim.
Bhīṣma describes Śukadeva seated in one place, absorbed in reflection on liberation; external conditions like sun or shade do not disturb him, showing his steady, impartial mind.