Shloka 153
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
हाहा हूृह्श्न गन्धर्वो तुष्ठवुः शुकसम्भवम् | गन्धर्व गाने और अप्सराएँ नृत्य करने लगीं। देवताओंकी दुंदुभियाँ बड़े जोर-जोरसे बज उठीं। विश्वावसु
hāhā hūhūś ca gandharvāḥ tuṣṭuvuḥ śukasambhavam | gandharvagāne apsarasaś ca nṛtyituṃ pravavṛtuḥ | devānāṃ dundubhayo mahāsvanena nināduḥ | viśvāvasuḥ tumburuḥ nāradaḥ hāhā hūhūś ca śukadevasya janma-mahotsave stutim agāyan |
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ “ពួកគន្ធರ್ವ—ក្នុងនោះមាន ហាហា និង ហូហូ—បានច្រៀងសរសើរអបអរសាទរកំណើតរបស់ព្រះសុកៈ។ ពេលសូរសៀងគន្ធರ್ವលាន់ឡើង អប្សរាទាំងឡាយក៏ចាប់ផ្តើមរាំ ហើយស្គរទេវតា (ទុន្ដុភី) ក៏រលំរលាយលាន់ខ្លាំង។ វិស្វាវសុ ទុម្ពុរុ នារ៉ដ ហាហា ហូហូ និងគន្ធર્વដទៃទៀត បានច្រៀងពាក្យសុភមង្គលអបអរសាទរចំពោះការមកដល់របស់ព្រះសុកទេវៈ។”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the auspiciousness of a great sage’s advent: when a being destined for spiritual realization is born, the cosmos responds with harmony—music, dance, and divine acclaim—signaling that renunciation and wisdom are themselves celebrated as a form of dharma.
Bhishma describes a celestial celebration at Śukadeva’s birth: Gandharvas (including Hāhā and Hūhū) sing praises, Apsarases dance, the gods’ drums resound, and renowned celestial musicians like Viśvāvasu, Tumburu, and Nārada offer congratulatory hymns.