Shloka 113
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
बभौ तदा भावितात्मा विधूम इव पावक: । कुरुनन्दन! अपने पिताके समान ही परम उत्तम रूप और कान्ति धारण किये पवित्रात्मा शुकदेव धूमरहित अग्निके समान देदीप्यमान हो रहे थे
babhau tadā bhāvitātmā vidhūma iva pāvakaḥ | kurunandana! apne pitāke samāna hī param-uttama rūpa aur kānti dhāraṇ kiye pavitrātmā śukadeva dhūmarahita agni ke samāna dīdyamāna ho rahe the |
ភីṣ្មៈបាននិយាយថា៖ «នៅពេលនោះ ព្រះឥសីអ្នកបណ្តុះបណ្តាលខ្លួនឯង បានភ្លឺរលោងដូចភ្លើងបរិសុទ្ធគ្មានផ្សែង។ ឱ កូនចៅកុរុ! សុកទេវៈមានព្រលឹងបរិសុទ្ធ កាន់កាប់រូបរាង និងកន្តិ៍ដ៏ប្រសើរខ្ពង់ខ្ពស់ ដូចព្រះបិតារបស់ទ្រង់ ហើយបានរលោងចែងចាំង—ដូចអណ្តាតភ្លើងគ្មានផ្សែង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Inner cultivation and purity make a person’s presence luminous: like fire without smoke, a disciplined and purified self shines without the obscurations of passion, ego, or impurity.
Bhīṣma describes Śukadeva’s appearance: he is portrayed as exceptionally radiant and pure, resembling a smokeless flame, and possessing splendor comparable to that of his father (implicitly Vyāsa).