Shloka 78
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
युलभोवाच नवभिरन्नवश्िश्वैव दोषैर्वग्बुद्धिदूषणै: । अपेतमुपपन्नार्थमष्टादशगुणान्वितम्
sulabhovāca navabhir annaiva doṣair vāgbuddhidūṣaṇaiḥ | apetam upapannārtham aṣṭādaśaguṇānvitam ||
សុលភា បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះរាជា! ពាក្យប្រយោគ (វាក្យ) គឺជាក្រុមពាក្យដែលមានអត្ថន័យសមហេតុសមផល និងបានបង្កើតឡើងយ៉ាងមាំមួន ដោយឥតមានកំហុសប្រាំបួនដែលបំពុលវាចា និងប្រាំបួនដែលបំពុលបញ្ញា ហើយប្រកបដោយគុណដប់ប្រាំបី។ ក្នុងវាក្យនោះ គួរតែមានអត្ថន័យប្រាំប្រភេទ៖ ភាពលម្អិតល្អិត (សោក្ខ្ម្យ), ភាពច្បាស់លាស់ដោយវិភាគ (សាំងខ្យ), លំដាប់ត្រឹមត្រូវ, ការសម្រេចច្បាស់, និងគោលបំណងច្បាស់លាស់»។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Sulabhā defines what counts as a proper, ethical, and intellectually sound statement: it must avoid faults that distort speech and understanding, possess recognized virtues, convey a coherent meaning, and include subtle precision, analytical clarity, orderly progression, definite conclusion, and a clear purpose.
In the Sulabhā–Janaka dialogue within the Śānti Parva, Sulabhā instructs the king on standards of correct discourse, setting criteria for meaningful speech as part of a broader philosophical exchange on wisdom and conduct.