Shloka 69
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इच्छतोरत्र यो लाभ: स्त्रीपुंसोरमृतोपम: । अलाभ शक्षापि रक्तस्य सो5पि दोषो विषोपम:
icchator atra yo lābhaḥ strī-puṁsor amṛtopamaḥ | alābhaś cāpi raktasya so 'pi doṣo viṣopamaḥ ||
ជនកៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅពេលស្ត្រីនិងបុរសប្រាថ្នាគ្នាទៅវិញទៅមក ការរួមជួប និងសុខនៃសមាគមនោះ ផ្អែមដូចអម្រឹត។ ប៉ុន្តែបើអ្នកដែលជាប់ចិត្តខ្លាំង មិនបានទទួលអ្នកជាទីស្រឡាញ់ទេ ការខ្វះខាតនោះឯងក្លាយជាគុណវិបត្តិ—គួរឱ្យខ្លាចដូចពុល»។
जनक उवाच
Educational Q&A
Mutual desire can make union feel nectar-like, but attachment (rāga) makes non-attainment poisonous; therefore one should govern desire and avoid clinging that turns absence into suffering and ethical downfall.
King Janaka is speaking in a reflective, didactic context in Śānti Parva, using the contrast of nectar and poison to explain how desire and attachment shape human experience of relationships—pleasure when fulfilled, harm when frustrated.