Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
स वेदे मोक्षशास्त्रे च स्वे च शास्त्रे कृतश्रम: । इन्द्रियाणि समाधाय शशास वसुधामिमाम्
sa vede mokṣaśāstre ca sve ca śāstre kṛtaśramaḥ | indriyāṇi samādhāya śaśāsa vasudhām imām ||
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គបានខិតខំសិក្សាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅក្នុងវេដៈ ក្នុងសាស្ត្រអំពីមោក្ខ និងក្នុងសាស្ត្ររដ្ឋនីតិរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។ ដោយដាក់អារម្មណ៍ឲ្យស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រង និងប្រមូលចិត្តឲ្យមាំមួនក្នុងសមាធិ ព្រះអង្គបានគ្រប់គ្រងផែនដីនេះដោយអធិបតេយ្យលើខ្លួនឯង។»
भीष्म उवाच
A ruler’s authority should rest on disciplined learning (Veda, mokṣa-teachings, and statecraft) and on mastery over the senses; inner restraint is presented as the ethical foundation of effective governance.
Bhishma describes an exemplary king/administrator, emphasizing that he studied sacred knowledge and political science and, by concentrating and controlling his senses, successfully governed the earth.