Shloka 193
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
भीष्म उवाच इत्येतानि स वाक्यानि हेतुमन्त्यर्थवन्ति च । श्रुत्वा नाधिजगौ राजा किज्चिदन्यदत: परम्
bhīṣma uvāca—ityetāni sa vākyāni hetumanty arthavanti ca | śrutvā nādhijagau rājā kiñcid anyad ataḥ param ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ព្រះរាជា! ពេលបានស្តាប់ពាក្យទាំងនោះដែលមានហេតុផល និងមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅរបស់សុលភា ព្រះមហាក្សត្រនោះក៏មិនបាននិយាយអ្វីបន្ថែមទៀតឡើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Reasoned, meaningful speech grounded in truth can conclude a dispute more effectively than further argument; when insight is clear, restraint in speech becomes an ethical response.
Bhishma reports that after hearing Sulabha’s logically argued and substantial words, King Janaka is left without a counterpoint and therefore remains silent, ending the exchange.