Shloka 137
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तत्पुरे चैकमेवास्य गृहं यदधितिष्ठति । गृहे शयनमप्येक॑ निशायां यत्र लीयते
tatpure caikamevāsya gṛhaṁ yad adhitiṣṭhati | gṛhe śayanam apy ekaṁ niśāyāṁ yatra līyate ||
ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ សូម្បីនៅក្នុងទីក្រុងនោះ ក៏គាត់មានតែគេហដ្ឋានតែមួយដែលគាត់ស្នាក់នៅ; ហើយនៅក្នុងគេហដ្ឋាននោះ ក៏មានតែគ្រែមួយប៉ុណ្ណោះ—ដែលគាត់ចូលសម្រាកនៅពេលរាត្រី។ នេះបង្ហាញពីជីវិតនៃការអត់ធ្មត់ និងមិនលើសលប់៖ ទោះនៅកណ្ដាលសម្បត្តិនៃទីក្រុង ក៏គួររក្សាទ្រព្យសម្បត្តិឲ្យមានត្រឹមតែអ្វីដែលចាំបាច់ពិតប្រាកដ។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes moderation and non-accumulation: even when one has access to the comforts of a city, one should keep one’s needs limited—one dwelling, one bed—cultivating contentment and freedom from greed.
Bhīṣma is describing an idealized mode of living (or the conduct of a disciplined person): the person resides in a city yet maintains minimal personal arrangements—only one residence and one sleeping place—illustrating ethical self-control.