Shloka 133
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
प्रिय अथवा अप्रियमें, दुर्बल अथवा बलवानमें जिसकी समदृष्टि नहीं है, उसमें मुक्तका क्या लक्षण है? ।।
tad-ayuktasya te mokṣe yo 'bhimāno bhaven nṛpa | suhṛd-dhiḥ saṃnivāryas te viraktasyeva bheṣajam ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះរាជា! បើព្រះองค์មិនបានស្ថិតក្នុងយោគៈដោយវិន័យពិតប្រាកដទេ តែបែរជាមានអហങ്കារថាបានដល់មុក្ខ (ការរួចផុត) នោះគំនិតនោះឯងគួរឲ្យមិត្តល្អរបស់ព្រះองค์ទប់ស្កាត់—ដូចជាគេបញ្ឈប់ឱសថចំពោះអ្នកជំងឺដែលមិនគោរពរបបព្យាបាល។ ព្រោះបើគ្មានសមទស្សនៈចំពោះអ្វីដែលគាប់ចិត្ត និងមិនគាប់ចិត្ត ចំពោះអ្នកខ្សោយ និងអ្នកខ្លាំង តើសញ្ញានៃសេរីភាពនឹងមានដូចម្តេច?
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Liberation is not a claim but a lived state marked by equanimity; prideful identification with 'I am liberated' in the absence of yogic discipline is a delusion that should be corrected by wise friends.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and inner freedom, Bhishma admonishes the king that mere self-assertion of jīvanmukti without the actual qualities of yoga—especially even-mindedness toward opposites—must be restrained, illustrated by the analogy of withholding medicine from an undisciplined patient.