Shloka 107
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
अथ पज्चदशो राजन गुणस्तत्रापर: स्मृत: । पृथक्कलासमूहस्य सामग्र्यं तदिहोच्यते
atha pañcadaśo rājan guṇas tatrāparaḥ smṛtaḥ | pṛthakkalāsamūhasya sāmagrīyaṃ tad ihocyate ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឥឡូវនេះ ព្រះរាជា មានគុណទីដប់ប្រាំមួយទៀតក៏ត្រូវបានទទួលស្គាល់នៅទីនោះ។ នៅទីនេះ វាត្រូវបានពណ៌នាថា ជាការបំពេញពេញលេញ និងការរួមបញ្ចូលឲ្យបានត្រឹមត្រូវនៃសិល្បៈ និងជំនាញដាច់ដោយឡែកជាច្រើន—ដើម្បីឲ្យសមត្ថភាពនីមួយៗរួមជាគ្រឿងសមាសដ៏សមរម្យជាអង្គតែមួយ។»
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that beyond possessing many separate skills, a higher virtue is their sāmagrī—completeness and coordinated integration—so that diverse arts function together effectively and responsibly.
Bhīṣma continues a structured enumeration of qualities (guṇas) while instructing the king, introducing an additional item: the integrated sufficiency of a set of distinct arts and competencies.