Shloka 10
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तत्र सा विप्रहायाथ पूर्वरूपं हि योगतः । अबिभ्रदनवद्याड्री रूपमन्यदनुत्तमम्
tatra sā viprahāyātha pūrvarūpaṃ hi yogataḥ | abibhrad anavadyāḍrī rūpam anyad anuttamam ||
នៅទីនោះ នាងបានប្រើអំណាចយោគៈ បោះបង់រូបកាយដើម ហើយទទួលយករូបថ្មីដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ អវយវៈទាំងឡាយរបស់នាងភ្លឺរលោងដោយសោភ័ណភាពគ្មានទោស; នាងក្មេងស្រីភ្នែកដូចផ្កាឈូក ចិញ្ចើមស្រស់ស្អាត បានរត់លឿនដូចព្រួញ ហើយក្នុងមួយភ្លែតក៏ទៅដល់មិថិលា រាជធានីនៃវិទេហៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights yogic mastery as a disciplined power enabling transformation and swift movement; ethically, it implies that inner attainment (yoga) can transcend ordinary bodily limitations, and that one may relinquish an earlier identity/form to assume a higher, more fitting state.
A woman, using yogic power, abandons her previous body/form and takes on a supremely beautiful new form; then she travels with great speed and reaches Mithilā, the capital of Videha.