Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 61
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
नारदस्यासुरेश्वैव पुलस्त्यस्य च धीमत: । सनत्कुमारस्य ततः शुक्रस्य च महात्मन:
nāradāsyāsureṣv eva pulastyasya ca dhīmataḥ | sanatkumārasya tataḥ śukrasya ca mahātmanaḥ ||
យាជ្ញវល្ក្យៈ បានមានពាក្យថា៖ «(សេចក្តីបង្រៀន/ខ្សែសង្ស័យនេះ) ក៏ត្រូវបានដឹងក្នុងចំណោមអសុរាផងដែរ—តាមរយៈ នារទៈ តាមរយៈ បុលស្ត្យៈ អ្នកប្រាជ្ញ បន្ទាប់មកតាមរយៈ សនត្កុមារៈ និងតាមរយៈ ស៊ុក្រកៈ មហាត្មា»។
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the continuity and authority of a teaching through a recognized lineage of sages, indicating that profound dharmic or spiritual knowledge can be preserved and transmitted across different communities—even among the Asuras—through eminent teachers.
Yājñavalkya is listing authoritative transmitters of a doctrine/tradition, naming Nārada, the wise Pulastya, Sanatkumāra, and the great-souled Śukra, and noting its presence among the Asuras as well.