Shloka 53
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
द्रष्टव्यौ नित्यमेवैतौ तत्परेणान्तरात्मना | तथास्य जन्मनिधने न भवेतां पुनः पुनः
draṣṭavyau nityam evaitau tatpareṇāntarātmanā | tathāsya janma-nidhane na bhavetāṁ punaḥ punaḥ ||
យាជ្ញវល្ក្យៈ «ដោយអាត្មាខាងក្នុងដែលឧទ្ទិសចំពោះអង្គខ្ពស់បំផុត មនុស្សគួរតែសម្រេចដឹងជានិច្ចនូវពីរនេះ—ប្រក្រឹតិ (ធម្មជាតិ) និងបុរុស (វិញ្ញាណ)។ ដោយចំណេះដឹងនេះ មនុស្សមិនត្រូវបានបង្ខំឲ្យធ្លាក់ចូលវដ្តកំណើត និងមរណៈជាបន្តបន្ទាប់ទៀតឡើយ»។
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Constant inward contemplation, grounded in devotion to the Supreme, should culminate in direct knowledge of Prakṛti and Puruṣa; this discriminative realization cuts the repeated bondage of saṁsāra (birth and death).
In Śānti Parva’s instruction on liberation, the sage Yājñavalkya advises the seeker to maintain inner, single-pointed orientation and to realize the fundamental principles (Nature and Spirit) so that the compulsion toward repeated rebirth ceases.