Shloka 31
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अथोक्तश्न महाराज राजा गन्धर्वसत्तम: । पृष्टवाननुपूर्वेण प्रश्नमर्थविदुत्तमम्
atho'ktaś ca mahārāja rājā gandharva-sattamaḥ | pṛṣṭavān anupūrveṇa praśnam artha-vid-uttamam ||
យាជ្ញវល្ក្យៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះមហាក្សត្រ! បន្ទាប់ពីស្តាប់ពាក្យទាំងនោះ ស្តេចគន្ធព៌ដ៏ប្រសើរបំផុត បានសួរសំណួរតាមលំដាប់—សំណួរដ៏មានអត្ថន័យខ្ពង់ខ្ពស់ ពីអ្នកដែលយល់ដឹងន័យពិត។ ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់ស្តេចគន្ធព៌ថា៖ “ព្រះរាជា! ព្រះអង្គបានលើកសំណួរល្អឥតខ្ចោះជាបន្តបន្ទាប់។ ព្រះអង្គជាអ្នកដឹងន័យ។ សូមរង់ចាំបន្តិច ខណៈខ្ញុំពិចារណាសំណួរទាំងនេះ។” ព្រះអង្គឆ្លើយថា “ល្អណាស់” ហើយអង្គុយស្ងៀម។»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry and responsible speech: even a wise teacher pauses to reflect before answering weighty questions, emphasizing that ethical and dharmic matters require careful deliberation rather than impulsive replies.
After prior discussion, the Gandharva king (Viśvāvasu) asks a series of well-ordered questions. Yājñavalkya praises the questions and the questioner’s discernment, requests time to consider, and the Gandharva king agrees and sits silently.