Shloka 10
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तदनन्तर मुझे तापसे दग्ध होता देख भगवान् सूर्यने कहा--'“तात! तुम दो घड़ीतक इस तापको सहन करो। फिर यह स्वयं ही शीतल एवं शान्त हो जायगा” ।।
tad-anantaraṁ māṁ tāpasena dagdhaṁ hotaṁ dṛṣṭvā bhagavān sūrya uvāca— “tāta! tvaṁ dve ghaṭike tāvat imaṁ tāpaṁ sahiṣyase; tataḥ svayam eva śītalaṁ śāntaṁ ca bhaviṣyati.” śītībhūtaṁ ca māṁ dṛṣṭvā bhagavān āha bhāskaraḥ— “pratiṣṭhāsyati te vedaḥ sakhilaḥ sottaro dvija.”
បន្ទាប់មក ព្រះអាទិត្យដ៏ព្រះពរ បានឃើញខ្ញុំត្រូវកម្ដៅតបស្យា (កម្ដៅនៃការតបស) ដុតឆេះ ក៏មានព្រះបន្ទូលថា៖ «កូនអើយ! ចូរអត់ធ្មត់ទ្រាំកម្ដៅនេះរយៈពេលពីរឃដិកា; បន្ទាប់មក វានឹងត្រជាក់ និងស្ងប់ស្ងាត់ដោយខ្លួនឯង»។ ពេលខ្ញុំត្រជាក់សព្វគ្រប់ហើយ ព្រះភាស្ករ ដោយឃើញខ្ញុំ ក៏មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ទ្វិជៈ! វេទទាំងមូល—ពេញលេញ រួមទាំង ‘ឧត្តរ’ គឺឧបនិសដ—នឹងតាំងស្ថិតយ៉ាងមាំមួននៅក្នុងអ្នក»។
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Endurance and disciplined tapas lead to inner cooling (śānti) and readiness for higher knowledge; when the seeker is purified and steadied, sacred learning—up to the Upaniṣadic culmination—can become firmly established within.
Yājñavalkya describes being scorched by ascetic heat; the Sun-god instructs him to endure briefly until the heat naturally subsides. Once cooled, the Sun blesses him that the complete Veda, including its culminating teachings (uttara/Upaniṣads), will be established in him.