Shloka 21
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
गच्छेत् प्राप्पाक्षयं कृत्समनमजन्म शिवमव्ययम् | शाश्वतं स्थानमचल दुष्प्रापमकृतात्मभि:
gacchet prāpyākṣayaṁ kṛtsnam anāmayam ajanmā śivam avyayam | śāśvataṁ sthānam acalaṁ duṣprāpam akṛtātmabhiḥ ||
យាជ្ញវល្ក្យៈ បានមានពាក្យថា៖ «មនុស្សគួរតែដំណើរទៅឲ្យដល់ស្ថានភាពអមតៈនោះ ដែលគ្របដណ្ដប់ទាំងអស់—គ្មានទុក្ខវេទនា មិនកើត មានមង្គល និងមិនចាស់ស្លាប់៖ ជាទីស្ថានអស់កល្ប មិនរអិលរអួល មិនផ្លាស់ទី ដែលពិបាកឲ្យអ្នកមិនបានហាត់បង្រៀន និងមិនបានបរិសុទ្ធខ្លួនឯង ទៅដល់។»
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Liberation is described as an imperishable, unborn, auspicious, unchanging state; it is attainable through inner purification and self-mastery, and remains difficult for the undisciplined.
In the didactic setting of the Śānti Parva, the sage Yājñavalkya delivers a concise instruction on the nature of the highest goal—an eternal, unmoving abode—and stresses the ethical-ascetic prerequisite of a disciplined self.