Shloka 14
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
शवगन्धमुपाघ्राति सुरभिं प्राप्पय यो नर:
śavagandham upāghrāti surabhiṁ prāpya yo naraḥ
យាជ្ញវល្ក្យៈ បានមានព្រះវាចា៖ «បុរសម្នាក់ដែលពេលទៅដល់អ្វីមានក្លិនក្រអូប ក៏នៅតែដកដង្ហើមទទួលក្លិនសព—បុរសនោះបង្ហាញពីរសជាតិបែរប្រែ និងចិត្តដែលបានហ្វឹកហាត់ទៅរកអសុចិ។ គោលបំណងនៃសេចក្តីបង្រៀនគឺ ឲ្យបែរចេញពីអ្វីស្អុយកខ្វក់ ហើយបណ្តុះការវិនិច្ឆ័យចំពោះអ្វីល្អ សុខុម និងលើកចិត្តឡើង»។
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse uses a stark contrast—corpse-stench versus fragrance—to teach ethical discernment: a well-trained mind turns away from the foul and chooses what is pure and beneficial; clinging to impurity even when the good is available indicates distorted values and lack of self-mastery.
In Śānti Parva’s didactic setting, Yājñavalkya delivers a moral illustration. He describes a person who, despite encountering something fragrant, prefers to smell a corpse-stench—an example meant to critique misguided attachment and to encourage cultivation of purity and right preference.