Shloka 19
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
आयुष्मान् मे भवेत् पुत्रो भवतस्तपसा मुने । न च त॑ पर्वत: किंचिदुवाचेन्द्रव्यपेक्षया
āyuṣmān me bhavet putro bhavatas tapasā mune | na ca taṁ parvataḥ kiñcid uvāca indra-vyapekṣayā |
ស៊្រីញជយៈបាននិយាយថា៖ «ឱ មុនី! ដោយតបស្យារបស់លោក សូមឲ្យកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមានអាយុយឺនយូរ»។ ទោះយ៉ាងណា បរវតៈដ៏មានចិត្តធំ ដោយប្រុងប្រយ័ត្នព្រោះគិតដល់ព្រះឥន្ទ្រ មិនបាននិយាយអ្វីបន្ថែមទៀតឡើយ។
पर्वत उवाच
Educational Q&A
A wish for another’s welfare (a long-lived son) should be guided by discernment; when powerful forces may react adversely, restraint and prudence can itself be a form of dharma.
Parvata voices a blessing that the son be long-lived through the sage’s tapas, but then falls silent, mindful of Indra—implying concern that Indra might obstruct or resent such outcomes connected with ascetic power.