Shloka 2
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
एतदेवं विकुर्वाणो बुध्यमानो न बुध्यते । गुणान् धारयते होष सृजत्याक्षिपते तदा
etad evaṁ vikurvāṇo budhyamāno na budhyate | guṇān dhārayate hoṣa sṛjaty ākṣipate tadā ||
វសិષ્ઠៈបានមានពាក្យថា៖ ទោះបីជាព្រលឹងមានរាងកាយ (ជីវៈ) ត្រូវបានបម្លែងបែបនេះដោយការប៉ះពាល់នឹងប្រក្រឹតិ (Prakṛti) ក៏ដោយ—ទោះមានសមត្ថភាពយល់ដឹង—ក៏មិនអាចយល់ប្រាហ្មន៍ (Brahman) ដោយពិតប្រាកដបានឡើយ។ វាកាន់កាប់គុណៈ (guṇa) ទាំងឡាយ ហើយបន្ទាប់មក ត្រូវបានចាប់កាន់ដោយអហង្គារៈនៃ “ខ្ញុំជាអ្នកធ្វើ” ដូច្នេះវាប្រព្រឹត្តការបង្កើត និងការដកត្រឡប់/បំផ្លាញ។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Contact with Prakṛti and identification with the guṇas produces the false sense of agency. Even an intellectually awakened person may fail to realize Brahman if they cling to doership; liberation requires seeing the Self as distinct from guṇa-driven activity.
Vasiṣṭha is instructing the listener in a mokṣa-oriented discourse: he explains how the jīvātman, entangled with Nature’s qualities, mistakes guṇa-activity for the Self and therefore speaks and acts as a creator and destroyer instead of knowing Brahman.