Shloka 12
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
निर्गुण: प्रकृतिं वेद गुणयुक्तामचेतनाम् | ततः केवलधर्मासौ भवत्यव्यक्तदर्शनात्
nirguṇaḥ prakṛtiṁ veda guṇayuktām acetanām | tataḥ kevaladharmāsau bhavaty avyaktadarśanāt ||
វសិષ્ઋៈបានមានពាក្យថា៖ អ្នកដែលលើសផុតពីគុណទាំងបី (guṇa) នោះ យល់ដឹងអំពីប្រក្រឹតិ (Prakṛti) ដែលមានគុណទាំងបីជាសម្បត្តិ ប៉ុន្តែជាអសញ្ញា មិនមានចិត្តដឹង។ បន្ទាប់មក ដោយទស្សនៈនៃអវ្យក្ត (អមើលឃើញ/មិនបង្ហាញ) គាត់តាំងនៅក្នុងធម៌នៃភាពឯកតា (kaivalya)៖ ព្រោះឃើញប្រក្រឹតិថាមិនខុសពីអាត្មា ដោយសព្វគ្រប់ គាត់ក៏បានសេចក្តីរួចផុត។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Liberation arises when one transcends the guṇas and correctly discerns Prakṛti as insentient; through insight into the Unmanifest, one abides in kaivalya—freedom rooted in non-identification with material nature.
Vasiṣṭha is instructing on a Sāṅkhya-style path to mokṣa: the seeker shifts from identifying with guṇa-bound nature to realizing the unmanifest ground and thereby attains the liberative state called kaivalya.