Shloka 10
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
बुध्यते च परां बुद्धि विशुद्धाममलां यदा
budhyate ca parāṁ buddhiṁ viśuddhām amalāṁ yadā
វសិષ્ઠៈបាននិយាយ៖ នៅពេលបញ្ញាខ្ពស់បំផុតរបស់មនុស្សភ្ញាក់ដឹង—បរិសុទ្ធឥតមលិន និងផ្តោតតែមួយលើព្រហ្ម—គាត់សម្រេចដឹងដោយផ្ទាល់ព្រះព្រហ្មអធិឋាន (ដែលហៅថាតត្តវៈទី២៦) ហើយក្លាយជាមានសភាពដូចព្រះព្រហ្មនោះ។ នៅពេលនោះ គាត់ឈរជាប់ក្នុងសភាពព្រហ្មដ៏បរិសុទ្ធ និងភ្ញាក់ដឹងជានិច្ច ហើយលើសផុតទាំងស្រុងពីប្រក្រឹតិអវិយក្ត ដែលមានមុខងារជាសೃષ્ટិ និងប្រល័យ។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
When the intellect becomes perfectly purified and fixed on Brahman, direct realization arises; one becomes established in Brahman-consciousness and thereby transcends unmanifest Prakṛti and its cycle of creation and dissolution.
Vasiṣṭha is instructing a king (nṛpaśreṣṭha) in liberation-teaching: he describes the inner transformation of buddhi culminating in Brahman-realization and freedom from the cosmic processes governed by Prakṛti.