Shloka 29
Jarā-Mṛtyu-anatikrama: Janaka–Pañcaśikha-saṃvāda
Aging and Death Cannot Be Overstepped
यो5हमज्ञानसम्मोहादज्ञया सम्प्रवृत्तवान् | ससज््याहं नि:ःसड़:ः स्थित: कालमिमं त्वहम्
yo ’ham ajñāna-sammohād ajñayā sampravṛttavān | sa-sajya-ahaṁ niḥsaṅgaḥ sthitaḥ kālam imaṁ tv aham ||
វសិષ્ઋៈបាននិយាយថា៖ «ទោះជាក្នុងសច្ចៈខ្ញុំឥតជាប់ចិត្តក៏ដោយ ខ្ញុំត្រូវអវិជ្ជា និងមោហៈជំរុញឲ្យចូលទៅក្នុងសកម្មភាព។ ដូច្នេះ ទោះនៅក្នុងចិត្តឥតភ្ជាប់ពាក់ ខ្ញុំក៏បានចំណាយពេលយូរនេះ ជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងប្រក្រតីវត្ថុដ៏ជ្រួលជ្រាបដោយការជាប់ចិត្តនេះ»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Even one who is essentially unattached can appear bound and active when overpowered by ignorance and delusion; therefore liberation requires clear self-knowledge and vigilance against moha, not merely an outward posture of renunciation.
Vasiṣṭha reflects on his own condition: despite his inner freedom (niḥsaṅgatva), he admits that ignorance propelled him into prolonged involvement with binding material nature, illustrating how delusion can sustain worldly entanglement over time.