Shloka 27
Jarā-Mṛtyu-anatikrama: Janaka–Pañcaśikha-saṃvāda
Aging and Death Cannot Be Overstepped
अयमत्र भवेद् बन्धुरनेन सह मे क्षमम् । साम्यमेकत्वमायातो यादृशस्तादृशस्त्वहम्
ayam atra bhaved bandhur anena saha me kṣamam | sāmyam ekatvam āyāto yādṛśas tādṛśas tv aham ||
«នៅក្នុងលោកនេះផ្ទាល់ ព្រះអាត្មាអតិបរមា (Paramātman) តែមួយគត់ជាសាច់ញាតិពិតរបស់ខ្ញុំ។ មិត្តភាពរបស់ខ្ញុំអាចឈរជាប់បានតែជាមួយព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ។ ទោះមុននេះខ្ញុំធ្លាប់ជាអ្វីក៏ដោយ ឥឡូវនេះខ្ញុំបានឈានដល់សមភាព និងឯកភាពជាមួយព្រះអង្គហើយ៖ ព្រះអង្គដូចម្តេច ខ្ញុំក៏ដូច្នោះដែរ»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Vasiṣṭha teaches that the only unfailing ‘relative’ is the Supreme Self within; through inner realization one attains sameness and unity with that Self, dissolving prior identity and dependence on external bonds.
In Vasiṣṭha’s discourse, he describes his own settled spiritual state: he recognizes the Paramātman as his true companion and declares that he has reached unity with it—expressing the culmination of self-knowledge rather than a social or worldly alliance.