Shloka 21
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
ये पश्यन्ति महात्मानो धृतिमन्तो मनीषिण: । ब्राह्मणा ब्रह्म॒योनिस्था ह्योनिममृतात्मकम्
ye paśyanti mahātmāno dhṛtimanto manīṣiṇaḥ | brāhmaṇā brahmayonisthā hyonim amṛtātmakam ||
វសិષ્ઠបាននិយាយថា៖ មានតែព្រះព្រាហ្មណ៍មហាត្មា—មានភាពអត់ធ្មត់មាំមួន មានប្រាជ្ញាច្បាស់លាស់ និងតាំងខ្លួននៅក្នុងវិថីដែលកើតពីព្រះព្រហ្ម (វិថីមជ្ឈមណ្ឌលព្រះព្រហ្ម)—ប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចឃើញប្រភពនោះ ដែលមិនកើត និងមានសភាពអមតៈ។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Direct realization of the unborn, immortal Brahman is not presented as a mere intellectual conclusion; it is accessible to those who combine steadfast inner discipline (dhṛti), reflective wisdom (manīṣā), and a life anchored in Brahman-centered learning and practice (brahma-yonisthā).
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Vasiṣṭha is teaching about the qualifications and inner disposition required for spiritual vision: the ‘seeing’ of the immortal source is attributed to great-souled, disciplined, wise Brāhmaṇas devoted to Brahman.