Shloka 10
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यो निवर्त्य मनसा शुचि: । दशद्वादशभिर्वापि चतुर्विशात् परं तत:
indriyāṇīndriyārthebhyo nivartya manasā śuciḥ | daśadvādaśabhir vāpi caturviśāt paraṃ tataḥ ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ «ដោយចិត្តបរិសុទ្ធ យោគីមានប្រាជ្ញាគួរដកអង្គឥន្ទ្រិយទាំងឡាយចេញពីវត្ថុវិស័យរបស់វា។ បន្ទាប់មក ដោយវិន័យដែលបានបង្រៀនថា ‘ដប់’ និង ‘ដប់ពីរ’ (របៀបជំរុញខាងក្នុង) គួរនាំអាត្មាដែលមិនចាស់—ដែលអ្នកប្រាជ្ញស្គាល់ថាជាសភាពពិតរបស់ខ្លួន—ឲ្យឆ្លងផុតពីសមាសធាតុទាំងម្ភៃបួន (ប្រក្រឹតិ និងការវិវត្តរបស់វា) ទៅរកបុរសអធិឧត្តម ព្រះអាត្មាខ្ពស់បំផុត»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Purify the mind and practice sense-withdrawal; then use disciplined inner methods to turn awareness from prakṛti’s twenty-four principles toward the transcendent Puruṣa/Paramātman—i.e., move from sensory engagement to metaphysical realization.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha is teaching a yogic-śāstric method: restrain the senses, refine the mind, and contemplate the self as distinct from prakṛti, directing oneself toward the Supreme.