Shloka 17
Utkramaṇa-sthāna and Ariṣṭa-lakṣaṇa: Yājñavalkya’s Instruction on Departure Pathways and Mortality Signs
निर्णयं चापि छिद्रात्मा न तं॑ वक्ष्यति तत्त्वतः । सोपहासात्मतामेति यस्माच्चैवात्मवानपि
nirṇayaṃ cāpi chidra-ātmā na taṃ vakṣyati tattvataḥ | sopahāsa-ātmatām eti yasmāc caivātmavān api ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ «មនុស្សដែលបញ្ញាខូចខាត មិនអាចបញ្ជាក់ន័យពិតនៃគម្ពីរឲ្យបានច្បាស់លាស់តាមតថភាពបានទេ។ ទោះបីមានចិត្តក្លាហាន ឬមានការគ្រប់គ្រងខ្លួនក៏ដោយ បើនិយាយដោយគ្មានមូលដ្ឋាននៃចំណេះដឹងសាស្ត្រ នោះក្លាយជាប្រធានបទឲ្យមនុស្សសើចចំអក ព្រោះពាក្យរបស់គេមិនប៉ះពាល់ដល់គោលការណ៍ពិត។»
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Without śāstric grounding and clear discernment, one cannot determine or express the true purport (nirṇaya) of a text; speaking anyway leads to error and public ridicule, even if the speaker is otherwise confident.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vasiṣṭha is advising about proper understanding and interpretation: he cautions that a person with defective insight cannot explain the truth of a doctrine and will be mocked if he speaks beyond his knowledge.