आत्मना विप्रहीणानि काष्ठकुड्यसमानि तु । विनश्यन्ति न संदेह: फेना इव महार्णवे,जैसे महासागरमें उठे हुए फेन नष्ट हो जाते हैं, उसी प्रकार जीवात्मासे परित्यक्त होनेपर मनुष्यकी काठ और दीवारकी भाँति जड इन्द्रियाँ प्रकृतिमें विलीन हो जाती हैं, इसमें संदेह नहीं है
«អង្គញាណទាំងនោះ បើគ្មានអាត្មា នោះប្រៀបដូចឈើ និងជញ្ជាំង—ជារបស់ជ្រាបជ្រួញមិនមានជីវិត។ ពេលអាត្មាចាកចេញ វានឹងរលាយបាត់ទៅក្នុងប្រក្រឹតិ ដោយមិនមានសង្ស័យ ដូចពពុះដែលកើតឡើងក្នុងមហាសមុទ្រ ហើយរលាយសាបសូន្យទៅ»។
भीष्म उवाच