Shloka 22
अव्यक्तकालमान-निर्णयः
Measures of Time from the Unmanifest; Creation, Elements, and the Primacy of Mind
यः सर्वेषां भवति हार्चनीय उत्सेधनस्तम्भ इवाभिजात: । यस्मै वाचं सुप्रसन्नां वदन्ति स वै देवान् गच्छति संयतात्मा
yaḥ sarveṣāṁ bhavati hārcanīya utsedhana-stambha ivābhijātaḥ | yasmai vācaṁ suprasannāṁ vadanti sa vai devān gacchati saṁyatātmā ||
អ្នកណាដែលក្លាយជាអ្នកគួរឲ្យគោរពពីមនុស្សទាំងអស់ ដូចសសរខ្ពស់ដែលលើកអ្វីដែលដាក់លើវា—ដោយកំណើតមានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរនិងចិត្តខ្ពង់ខ្ពស់—ហើយមនុស្សទាំងឡាយនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែមដោយចិត្តរីករាយចំពោះគាត់៖ អ្នកមានចិត្តសម្របសម្រួលនោះ នឹងឈានដល់សភាពដូចទេវតា។
हंस उवाच
Educational Q&A
A self-restrained person who becomes universally worthy of respect and who elicits gracious, pleasant speech from others through noble conduct attains a divine state; social honor and spiritual ascent are linked to inner discipline and ethical behavior.
Haṁsa presents a moral criterion for spiritual progress: he describes the marks of an exemplary person—honored by all, compared to an elevating pillar, and addressed with kindly words—and states that such a disciplined individual reaches the realm/state of the gods.