Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 26
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विषयानश्रुते यस्तु न स भोक्ष्यत्यसंशयम् । यस्तु भोगांस्त्यजेदात्मा स वै भोक्तुं व्यवस्यति
viṣayān aśrute yas tu na sa bhokṣyaty asaṁśayam | yas tu bhogāṁs tyajed ātmā sa vai bhoktuṁ vyavasyati ||
បារាសរៈបានមានពាក្យថា៖ អ្នកដែលមិនបែរចេញពីវត្ថុវិស័យនៃអារម្មណ៍ នឹងមិនអាចសាកល្បងសុខានុភាពខ្ពស់នោះបានដោយមិនសង្ស័យ។ តែអ្នកដែលដោយសេចក្តីសម្រេចក្នុងចិត្ត បោះបង់ការរីករាយទាំងឡាយ នោះហើយជាអ្នកសមរម្យដើម្បីទទួលបទពិសោធន៍នៃសុខានុភាពអតិបរមា។
पराशर उवाच
Educational Q&A
Attachment to sense-objects blocks the experience of higher spiritual bliss; deliberate renunciation and self-restraint make one fit to realize that supreme joy.
In a didactic passage of the Śānti Parva, the sage Parāśara instructs on the path of inner peace: turning away from sensory indulgence and cultivating renunciation as a prerequisite for realizing the highest happiness.