Shloka 4
Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
श्रेष्ठ पुरुषको दिया हुआ दान और श्रेष्ठ पुरुषसे प्राप्त हुआ प्रतिग्रह--इन दोनोंका महत्त्व बराबर है तो भी इन दोनोंमेंसे ब्राह्मणके लिये प्रतिग्रह स्वीकार करनेकी अपेक्षा दान देना अधिक पुण्यमय माना गया है ।।
śreṣṭha-puruṣa-kṛtaṃ dānaṃ śreṣṭha-puruṣāt prāptaḥ pratigrahaś ca—ubhayor api mahattvaṃ samānam; tathāpi brāhmaṇasya pratigraha-grahaṇāt dānaṃ kartum adhikaṃ puṇyam iti manyate. nyāyāgataṃ dhanaṃ caiva nyāyenaiva vivardhitam | saṃrakṣyaṃ yatnam āsthāya dharmārtham iti niścayaḥ ||
បារាសរ បង្រៀនថា៖ ទានដែលបុរសប្រសើរបានឲ្យ និងទានដែលទទួលពីបុរសប្រសើរ—ទាំងពីរមានសារៈសំខាន់ស្មើគ្នា; ទោះយ៉ាងណា សម្រាប់ព្រាហ្មណ៍ ការឲ្យទានត្រូវបានចាត់ថាបុណ្យធំជាងការទទួលទាន។ ទ្រព្យដែលបានមកដោយយុត្តិធម៌ ហើយបានបង្កើនឡើងដោយយុត្តិធម៌ គួរតែរក្សាទុកដោយការខិតខំ ដោយដាក់ចិត្តថា «សម្រាប់ធម៌»—នេះជាសេចក្តីសម្រេចរឹងមាំនៃធម្មសាស្ត្រ។
पराशर उवाच
Educational Q&A
Even if giving and receiving from the virtuous are both weighty, a brāhmaṇa is praised more for giving than for accepting; and wealth should be earned and grown by just means, then carefully preserved and directed toward dharma.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Parāśara speaks as a teacher, laying down ethical guidance about gifts, the propriety of accepting them, and the righteous acquisition and use of wealth.