Shloka 323
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् । 'सूृंजय! अंगदेशके राजा बृहद्रथकी भी मृत्यु हुई थी
ījāno vitate yajñe dakṣiṇām atyākālayat |
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅពេលកំពុងធ្វើយញ្ញដ៏ធំទូលាយ គាត់បានចែកដក្ខិណា (ថ្លៃបូជាចារ្យ/អំណោយពិធី) យ៉ាងលើសលប់។ ឱ ស្រឹញ្ជយៈ យើងបានឮថា ព្រះមហាក្សត្របೃಹទ្រថ នៃអង្គទេស ក៏បានជួបមរណភាពដែរ; ហើយនៅពេលធ្វើយញ្ញរបស់ទ្រង់ ទ្រង់បានប្រគល់ជាដក្ខិណា សេះសពណ៌សដប់លាន និងកញ្ញាដប់លាន ដែលតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការមាស។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic generosity through dakṣiṇā—giving abundantly in a yajña—while simultaneously implying the ethical reflection that even immense wealth, ritual grandeur, and fame cannot ultimately prevent death.
Vāyudeva cites a traditional report about King Bṛhadratha of Aṅga: during an elaborate sacrifice he distributed extraordinarily large gifts—white horses and richly adorned maidens—as dakṣiṇā, and yet he later met death, serving as an example within the discourse.