Shloka 129
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
स चेन्ममार सृंजय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथा:
sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā | putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ ||
ឱ ស្រីញ្ជយ! សូម្បីតែ រន្ទិទេវ ដែលលើសលប់អ្នកក្នុងគុណធម៌ទាំងបួនដែលបាននិយាយមុន ហើយមានបុណ្យកុសលលើសកូនរបស់អ្នកយ៉ាងខ្លាំង ក៏បានស្លាប់ទៅហើយ។ បើមនុស្សដ៏ប្រសើរដូចនោះក៏ទៅដល់មរណភាព តើកូនរបស់អ្នកនឹងមានអ្វីពិសេស? ដូច្នេះ សូមកុំសោកស្តាយចំពោះកូនរបស់អ្នកឡើយ។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most virtuous and highly meritorious people are subject to death; recognizing this universality of mortality, one should restrain excessive grief and cultivate steadiness of mind.
Vāyudeva addresses Sṛñjaya, citing the example of the famed righteous king Rantideva—superior in the previously described four virtues—to show that death spares no one, and thus Sṛñjaya should not lament his son.