Shloka 108
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
रथे रथे शतं चाश्वा देशजा हेममालिन: । अश्वे अश्वे शतं गावो गवां तद्घदजाविकम्
rathe rathe śataṃ cāśvā deśajā hemamālinaḥ | aśve aśve śataṃ gāvo gavāṃ tad ghadajāvikam ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងរទេះនីមួយៗ មានសេះជាតិដើមមួយរយ ក្រងពាក់មាលាមាស។ ជាមួយសេះនីមួយៗ មានគោមួយរយ ហើយជាមួយគោនីមួយៗ ទៀតមានចៀម និងពពែមួយរយតាមក្រោយ»។ នេះបង្ហាញពីទំហំដ៏មហិមារបស់ទាន និងទ្រព្យសម្បត្តិដែលបានចែកចាយ ដើម្បីលើកតម្កើងធម៌នៃទាន (dāna) និងគំនិតសង្គមនៃការគាំទ្រអ្នកពឹងផ្អែកដោយភាពសម្បូរបែប។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the dharmic ideal of dāna: righteous prosperity is expressed through generous distribution of wealth, especially in forms that sustain society—cattle and livestock—rather than mere hoarding.
Vāyu describes an extraordinary scale of endowments: each chariot is accompanied by a hundred horses; each horse by a hundred cows; and each cow by a hundred sheep and goats—depicting a cascading abundance of gifts or possessions.