Shloka 106
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
हिरण्यकवचा: सर्वे सर्वे चोत्तमधन्विन:
hiraṇyakavacāḥ sarve sarve cottamadhanvinaḥ |
វាយុបានមានពាក្យថា៖ «ពួកគេទាំងអស់ពាក់អាវក្រោះមាស ហើយម្នាក់ៗសុទ្ធតែជាអ្នកបាញ់ធ្នូដ៏ល្អឥតខ្ចោះ»។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញពីសម្បត្តិរាជវង្ស និងភាពរឹងមាំក្នុងសង្គ្រាម—សញ្ញាខាងក្រៅនៃអំណាច ដែលក្នុងបរិបទធម៌នៃ សាន្តិ បរវៈ បណ្តាលឲ្យគិតថា ទ្រព្យសម្បត្តិ និងសមត្ថភាពយុទ្ធសាស្ត្រ គួរត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយធម៌ មិនមែនដោយមោទនភាព ឬការលើសលប់ឡើយ។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents splendor and military excellence as outward markers of royal power; in the Śānti Parva’s ethical atmosphere, such power is implicitly to be restrained and directed by dharma, not treated as an end in itself.
Vāyu describes a group of princes/warriors as uniformly equipped with golden armor and renowned for superior archery, emphasizing their formidable status and resources.