Shloka 38
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
នារទៈបាននិយាយថា៖ សូម្បីតែបុរសម្នាក់ដែលមិនចាប់ផ្តើមកិច្ចការថ្មីៗ ហើយរស់ដោយអ្វីដែលបានមកដល់តាមសំណាងនៅទីនេះ—បើគាត់ស្នាក់នៅក្នុងសង្គមនៃអ្នកមានគុណធម៌ គាត់ទទួលបានបុណ្យសុទ្ធសាធ; តែបើគាត់សេពគប់ជាមួយអ្នកអាក្រក់ គាត់ក្លាយជាអ្នកចែករំលែកបាប។ វាបង្ហាញថា ផលខាងសីលធម៌ មិនកើតពីសកម្មភាពផ្ទាល់ខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពីបរិយាកាសនៃការរួមសង្គមផងដែរ។
नारद उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.