Shloka 21
अध्याय २८६ — पराशर-उपदेशः
Ethical Restraint, Mortality, and Karma
एतद् ब्रह्मन् विजानामि महत् कृत्वा तपोडव्ययम् । तेन नारद सम्प्राप्तो न मां शोक: प्रबाधते
etad brahman vijānāmi mahat kṛtvā tapo 'vyayam | tena nārada samprāpto na māṃ śokaḥ prabādhate ||
ឱ ព្រាហ្មណ៍! ខ្ញុំបានដឹងសេចក្តីនេះ ដោយបានប្រតិបត្តិតបៈដ៏មហិមា និងមិនចេះអស់។ ដូច្នេះ ឱ នារ៉ដៈ! ទោះមានហេតុឲ្យសោកកើតឡើង ក្តីសោកក៏មិនអាចគ្រប់គ្រង ឬរំខានខ្ញុំបានឡើយ។
समड़ उवाच
Educational Q&A
True understanding gained through sustained spiritual discipline (tapas) produces inner steadiness: even when grief-causing situations arise, sorrow does not dominate the mind.
A speaker addresses a Brahmin and then Nārada, stating that through great, imperishable austerity he has attained a certain knowledge, and as a result he remains unshaken by grief despite circumstances that would normally provoke it.