Shloka 2
अध्याय २८६ — पराशर-उपदेशः
Ethical Restraint, Mortality, and Karma
भीष्य उवाच अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । नारदस्य च संवादं समड्रस्य च भारत,भीष्मजीने कहा--भरतनन्दन! इस विषयमें विद्वान् पुरुष देवर्षि नारद और समड्ढके संवादरूप प्राचीन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं
bhīṣma uvāca | atrāpy udāharantīmam itihāsaṃ purātanam | nāradasya ca saṃvādaṃ samaṅgasya ca bhārata ||
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ កូនចៅភរត! ក្នុងរឿងនេះផងដែរ បុរសប្រាជ្ញាតែងយកប្រវត្តិដ៏បុរាណមួយមកជាឧទាហរណ៍—គឺសន្ទនារវាងទេវឥសី នារទ និងសមង្គៈ»។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Bhishma signals that the point under discussion should be understood through an authoritative traditional exemplum: an ancient narrative framed as a dialogue, which serves as a moral and dharmic precedent.
Bhishma transitions into a cited story: he introduces an old itihasa in the form of a conversation between the sage Narada and Samaṅga, addressed to the listener as ‘Bharata’ (Yudhiṣṭhira).