Shloka 70
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
सहस्राक्ष विरूपाक्ष त्र्यक्ष यक्षाधिपप्रिय । सर्वतःपाणिपादान्त सर्वतो$क्षिशिरोमुख
sahasrākṣa virūpākṣa tryakṣa yakṣādhipapriya | sarvataḥpāṇipādānta sarvato'kṣiśiromukha ||
«ឱ ព្រះមានពាន់ព្រះនេត្រ (សហស្រាក្ស)! ឱ ព្រះនេត្រអស្ចារ្យ (វិរូបាក្ស)! ឱ ព្រះមានបីព្រះនេត្រ (ត្រ្យក្ស)! អ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់អធិរាជយក្ខៈ! ដៃ និងជើងរបស់អ្នកស្ថិតទៅគ្រប់ទិស; នៅគ្រប់ទិសមានព្រះនេត្រ ព្រះសិរ និងព្រះមុខរបស់អ្នក»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the divine witness is all‑seeing and all‑pervading; therefore ethical life (dharma) should be lived with inner accountability, reverence, and self‑restraint, knowing that nothing is truly hidden from the cosmic order.
In Shanti Parva’s instruction-oriented setting, Bhishma offers a devotional address describing the deity’s universal form—eyes, heads, faces, hands, and feet everywhere—while also linking the deity to well-known epithets (including being dear to Kubera, lord of the Yakshas).