Shloka 16
Adhyāya 283: Varṇa-vṛtti, Nyāya-ārjana, and the Decline-and-Restoration of Dharma (वर्णवृत्तिः न्यायार्जनं च)
एकमन्त्रास्तु ते सर्वे येनेशो न निमन्त्रित: । ऐसा कहकर महायोगी दधीचिने जब ध्यान लगाकर देखा
ekamantrāstu te sarve yenēśo na nimantritaḥ |
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «ពួកគេទាំងអស់មានចិត្តតែមួយ ដោយហេតុនោះហើយ ព្រះអម្ចាស់ មហេស្វរៈ (សិវៈ) មិនត្រូវបានអញ្ជើញមកទីនេះ»។ និយាយដូច្នេះ មហាយោគី ដធីចិ បានចូលសមាធិ ហើយបានឃើញព្រះសង្ករៈ ជាមួយទេវីបារវតី ដ៏មង្គល និងប្រទានពរ; នៅជិតពួកគេ គាត់ក៏ឃើញមហាមុនី នារទៈ ហើយមានសេចក្តីសុខចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ដធីចិ អ្នកដឹងយោគៈ បានប្រាកដថា ទេវតាទាំងនេះបានព្រមគ្នាជាឯកមតិ—ហេតុនេះហើយពួកគេមិនអញ្ជើញមហេស្វរៈមកទីនេះ។ ពេលគិតដល់រឿងនេះ គាត់បានដកខ្លួនចេញពីទីនោះ ចាកចេញពីសាលាយញ្ញ ហើយទៅឆ្ងាយហើយប្រកាសថា៖ «មនុស្សល្អទាំងឡាយ! ការបូជាអ្នកមិនសមគួរបូជា និងការមិនបូជាមហាបុរសដែលសមគួរបូជា ធ្វើឲ្យមនុស្សក្លាយជាអ្នកចែករំលែកបាប ដូចស្មើនឹងការសម្លាប់មនុស្ស»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
One must discern worthiness in honoring: worshiping the unworthy and neglecting the truly worthy is presented as a grave ethical failure, likened to the sin of human-killing. Proper reverence is part of dharma.
Dadhīci meditates and gains a divine vision of Śiva with Pārvatī and also Nārada. From this he concludes the gods are acting in concert and have deliberately not invited Śiva. He then steps away from the sacrificial area and publicly warns about the serious sin of misdirected or withheld honor.