वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
तथा देवा महात्मानो वसवश्षामितौजस: । तथैव च महात्मानावदश्चिनौ भिषजां वरौ । तथा वैश्रवणो राजा गुह्म॒कैरभिसंवृत:
tathā devā mahātmāno vasavaś cāmitaujasaḥ | tathaiva ca mahātmānāv aśvinau bhiṣajāṃ varau | tathā vaiśravaṇo rājā guhyakair abhisaṃvṛtaḥ |
ភីष្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះដែរ នៅទីនោះមានទេវតាមហាមនសិកជាច្រើន វសុទាំងឡាយដែលមានតេជៈមិនអស់កំណត់ ហើយក៏មានអશ્વិនីកុមារ ទាំងពីរ—អ្នកមានចិត្តខ្ពង់ខ្ពស់ និងជាអ្នកព្យាបាលល្អបំផុត—មកបូជាព្រះមហាទេវៈជាព្រះអម្ចាស់អធិបតី។ ព្រមទាំងព្រះរាជា វៃශ්រវណ (កុបេរ) ដែលមានគុហ្យកៈព័ទ្ធជុំវិញ ក៏បានបូជាព្រះអង្គដែរ។ អត្ថន័យគឺថា សូម្បីតែសត្វទេវៈដ៏មានអំណាច មានទ្រព្យសម្បត្តិ និងសិទ្ធិអស្ចារ្យ ក៏គោរពធម៌ដោយសេចក្តីភក្តីចំពោះព្រះមហាទេវៈ មិនមែនដោយអំនួតលើអំណាចរបស់ខ្លួនឡើយ។
भीष्म उवाच
That true greatness is shown through humility and devotion: even exalted gods and powerful rulers like Kubera honor Mahadeva, modeling dharmic conduct that restrains pride and aligns power with reverence.
Bhishma is listing eminent celestial beings—Vasus, the Ashvin twins, and Kubera with his Guhyaka retinue—as examples of those who worship Mahadeva, reinforcing Shiva’s supreme venerability in this discourse.