Shloka 3436
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
आस्यैरन्ये चाग्रसन्त तथैव परिचारकान् । कोई विकराल मुखवाले पार्षद यज्ञके यूरोको उखाड़कर वहाँ चारों ओर चक्कर लगाने लगे | दूसरोंने यज्ञके परिचारकोंको अपने मुखका ग्रास बना लिया
āsyair anye cāgrasan tathaiva paricārakān | kecid vikarāla-mukhavāle pārṣadā yajñasya yūpān utkhādya tatra caturdiśaṁ cakraṁ bhramituṁ pracakramuḥ | anye tu yajñasya paricārakān svamukha-grāsaṁ cakruḥ |
ភីṣ្មៈបាននិយាយ៖ «ខ្លះៗក្នុងចំណោមពួកគេ មានមាត់បើកធំគួរឲ្យខ្លាច ក៏លេបអ្នកបម្រើទាំងឡាយផងដែរ។ អ្នកតាម (pārṣada) មុខក្រហមក្រហាយខ្លះ បានដកបង្គោលយជ្ញចេញ ហើយដើរវិលជុំគ្រប់ទិសនៅទីនោះ។ អ្នកដទៃទៀតបានយកអ្នកបម្រើពិធីយជ្ញធ្វើជាអាហារនៅក្នុងមាត់របស់ខ្លួន។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីការរលំរលាយនៃសណ្តាប់ធ្នាប់សក្ការៈ ដែលអំពើហិង្សាបានរំលោភការការពារដែលធម្មតាគេផ្តល់ឲ្យយជ្ញ និងអ្នកបម្រើរបស់វា»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores how adharma manifests as the violation of sacred boundaries: when violence targets a yajña and its attendants, social and cosmic order (ṛta/dharma) is shown as collapsing. It warns that unchecked brutality can overturn institutions meant to sustain harmony.
Bhishma describes a terrifying outbreak of violence in which grotesque followers attack a sacrificial setting: they uproot the yajña-posts (yūpas), roam about wildly, and devour the ritual attendants, turning a place of sanctity into a scene of chaos.