Shloka 12
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
ववौ सुख: शिवो वायुर्नानागन्धवह: शुचि: । सर्वर्तुकुसुमोपेता: पुष्पवन्तो टद्रुमास्तथा
vavau sukhaḥ śivo vāyur nānāgandhavahaḥ śuciḥ | sarvartukusumopetāḥ puṣpavanto tad-drumās tathā ||
ភីෂ្មៈបានមានពាក្យថា៖ ខ្យល់បរិសុទ្ធ ស្រាលស្រួល និងជាមង្គល បានបក់ជានិច្ច ដឹកនាំក្លិនក្រអូបនានាប្រភេទ។ ដើមឈើដែលពោរពេញដោយផ្កា—តុបតែងដោយផ្កានៃគ្រប់រដូវ—បានបន្ថែមសោភ័ណភាពដល់កំពូលខ្ពស់នោះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses a serene, fragrant, and seasonally blossoming landscape to signal auspiciousness and purity—an ethical atmosphere conducive to śānti (inner calm), reflection, and dharmic instruction.
Bhīṣma is describing the setting: a lofty place where a pure, pleasant breeze carries many fragrances and flowering trees—bearing blossoms of all seasons—beautify the summit.