Shloka 51
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मोवाच इयं वृत्रादनुप्राप्ता पुरुहृतं महाभया । ब्रह्मवध्या चतुर्थाशमस्या यूय॑ प्रतीच्छत
brahmovāca iyaṃ vṛtrād anuprāptā puruhṛtaṃ mahābhayā | brahmavadhyā caturthāṃśam asyā yūyaṃ pratīcchata ||
ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះវាចា៖ «ពីការសម្លាប់វ្រឹត្រា ភារកិច្ចដ៏គួរភ័យខ្លាចនៃ “ព្រហ្មហត្យា” (ការសម្លាប់ព្រហ្មណ៍) បានធ្លាក់លើឥន្ទ្រា អ្នកសម្លាប់សត្រូវជាច្រើន។ ចូរអ្នកទាំងឡាយទទួលយកមួយភាគបួនពីវា»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a deed done in a larger cosmic or political necessity can carry moral residue; the text frames brahmahatyā as a grave ethical taint that must be acknowledged and ritually/morally apportioned and resolved, rather than denied.
Brahmā explains that the terrifying brahmahatyā incurred through Vṛtra’s killing has come upon Indra, and he instructs a group addressed as ‘you all’ to accept one quarter of that burden—introducing the motif of distributing the consequences of a great transgression.