Shloka 16
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
कृते धर्मे भवेत् प्रीतिरिह प्रेत्य च शाश्वती । मोहेन हि समाविष्ट: पुत्रदारार्थमुद्यत:
kṛte dharme bhavet prītir iha pretya ca śāśvatī | mohena hi samāviṣṭaḥ putradārārtham udyataḥ ||
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «បើប្រព្រឹត្តតាមធម៌ នោះសេចក្តីរីករាយដ៏យូរអង្វែងកើតឡើង ទាំងក្នុងលោកនេះ និងក្រោយស្លាប់។ តែអ្នកដែលត្រូវមោហៈគ្របដណ្តប់ នឹងក្លាយជាអ្នករវល់រវាងរវល់ ខិតខំតែសម្រាប់កូន ប្រពន្ធ និងទ្រព្យសម្បត្តិប៉ុណ្ណោះ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Righteous action (dharma) yields enduring inner joy both in this life and beyond, whereas delusion makes one chase family- and wealth-centered aims in a way that disturbs true well-being.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right living; here he contrasts the peace born of dharmic conduct with the agitation produced by moha-driven attachment to progeny, spouse, and material gain.