Shloka 275
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारदासितसंवादे पञ्चसप्तत्यधिकद्वधिशततमो<5ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi nāradāsitasaṃvāde pañcasaptatyadhikadvaiśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» បរិវេណសាន្តិពર્વៈ—ជាពិសេសផ្នែកមោក្សធម្មៈ—សន្ទនារវាង នារៈដៈ និង អសិតៈ បានបញ្ចប់ ហើយជំពូកទី ២៧៥ ក៏បានបញ្ចប់ដែរ។ កថាបញ្ចប់នេះដាក់ស្ថានទីការបង្រៀននេះក្នុងប្រពៃណីនៃការណែនាំអំពីសន្តិភាព ការអត់ធ្មត់ និងសេរីភាពខាងវិញ្ញាណ ជាផ្នែកនៃធម៌ និងការរំដោះ។
असित उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals that the preceding instruction belongs to the Mokṣa-dharma teachings within Śānti Parvan, emphasizing the Mahābhārata’s role as a guide toward peace (śānti), ethical living (dharma), and liberation (mokṣa).
The text formally closes a chapter, stating that the Nārada–Asita dialogue has concluded here and identifying its placement within Śānti Parvan’s Mokṣa-dharma section.