Shloka 126
Adhyāya 272: Vṛtrasya Dharmiṣṭhatā, Indrasya Mohaḥ, Vasiṣṭha-upadeśaḥ
Vṛtra’s dharmic stature; Indra’s disorientation; Vasiṣṭha’s counsel
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते । इस प्रकार मनुष्य पापात्मा हो जाता है। अब धर्मात्माके विषयमें मुझसे सुनो। वह जिस प्रकार परहित-साधक कल्याणकारी धर्मका आचरण करता है
kuśalenaiva dharmeṇa gatim iṣṭāṃ prapadyate |
ភីष្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយអនុវត្តធម៌ដោយភាពល្អប្រសើរ និងដោយវិធីដ៏ឆ្លាតវៃតែប៉ុណ្ណោះ មនុស្សម្នាក់អាចឈានដល់គោលដៅដែលខ្លួនប្រាថ្នា។ អ្នកណាធ្វើអំពើបាបដោយការប្រព្រឹត្តដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ គួរត្រូវប្រៀបធៀបនឹងអ្នកមានធម៌៖ ដូចដែលមនុស្សអនុវត្តធម៌ដែលជួយប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃ និងនាំមកសុខមង្គល ក៏ដូច្នោះដែរ គេក្លាយជាអ្នកចែករំលែកសុខសាន្ត។ ដោយអំណាចនៃធម៌ការពារនោះហើយ ទើបគេឈានដល់ស្ថានភាពដែលប្រាថ្នា។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wholesome, welfare-promoting dharma is itself the effective means to attain one’s desired end; ethical conduct is presented as causally powerful, bringing well-being and the wished-for destiny.
In the Shanti Parva’s instruction on righteous living, Bhishma continues advising Yudhishthira by contrasting sinful tendencies with the dharmatman: the one who practices beneficial dharma for others’ good gains welfare and reaches the intended goal through dharma’s protective power.