Shloka 2
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
शब्दब्रद्माणि निष्णात: परं ब्रह्माधिगच्छति । शरीरमेतत् कुरुते यद् वेदे कुरुते तनुम्
śabda-brahmāṇi niṣṇātaḥ paraṁ brahmādhigacchati | śarīram etat kurute yad vede kurute tanum ||
កបិលបាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលបានជ្រាបជ្រែង និងឈានដល់ភាពជំនាញពេញលេញក្នុង សព្ទព្រហ្ម—ព្រះវចនៈវេទៈ និងការសិក្សាដែលមានវិន័យ—ដោយហេតុនោះ អាចឈានដល់ បរព្រហ្ម។ ព្រោះរាងកាយនេះ ត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមអ្វីដែលមនុស្សបង្កើតក្នុងវេទៈ៖ ដូចដែលមនុស្សបង្កើតខ្លួនខាងក្នុងតាមវិន័យវេទៈ នោះសភាពជារូបកាយក៏ត្រូវបានបង្កើតតាមនោះដែរ»។
कपिल उवाच
Educational Q&A
Mastery of the Vedic word (śabda-brahman) is presented as a disciplined means that can culminate in realization of the Supreme Brahman; inner formation through sacred learning and practice shapes one’s embodied life and spiritual capacity.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Kapila is teaching about the relation between Vedic sound/learning and ultimate realization, emphasizing that spiritual practice is not merely intellectual: it forms the practitioner’s very embodied condition and readiness for higher knowledge.