Shloka 27
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
अज्जन्येतानि यज्ञस्य यज्ञो मूलमिति श्रुति: । आज्येन पयसा दध्ना शकृता5$मिक्षया त्वचा
ajyajanyetāni yajñasya yajño mūlam iti śrutiḥ | ājyena payasā dadhnā śakṛtā'mikṣayā tvacā |
កបិលៈ ពន្យល់ថា វត្ថុទាំងឡាយដែលកើតចេញពីគោ គឺជាអង្គសំខាន់នៃកិច្ចយជ្ញា ហើយយជ្ញានោះ ត្រូវបានស្រ៊ុតិ (វេដៈ) ប្រាប់ថា ជាគ្រឹះគាំទ្រស្ថិរភាពនៃលោក។ ដោយមានទឹកឃ្មុំ (ឃី), ទឹកដោះ, ទឹកដោះជូរ, លាមក, អាមិក្សា (ការរៀបចំទឹកដោះសម្រាប់យជ្ញា) ហើយសូម្បីស្បែក គោក៏ក្លាយជាមធ្យោបាយឲ្យកិច្ចពិធីតាមធម៌ត្រូវបានអនុវត្ត។ ដូច្នេះ គួរប្រមូល និងប្រើវត្ថុទាំងនេះមួយៗ តាមវិធានដែលបានកំណត់ដោយបទបញ្ញត្តិសក្ការៈ។
कपिल उवाच
Educational Q&A
Kapila teaches that yajña, grounded in śruti, is a sustaining principle for worldly order, and that the cow’s products are legitimate, prescribed means for fulfilling ritual duty; one should procure and use them according to scriptural injunction.
In a didactic discourse within Śānti Parva, Kapila is explaining the ritual and ethical significance of yajña, listing cow-derived substances (like ghee, milk, curd, dung, āmikṣā, hide) as components used in sacrificial practice and urging their proper, rule-based collection and use.