Shloka 268
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
इति श्रीमहा भारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि गोकपिलीये अष्टषष्ट्यधिकद्वधिशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi gokapilīye aṣṭaṣaṣṭyadhikadvīśatatamo 'dhyāyaḥ | iti prakāraṃ śrīmahābhārata śāntiparvake antargata mokṣadharmaparvameṃ gokapilīyopākhyāna-viṣayaka do sau aṛasaṭhavāṃ adhyāya pūrā huā |
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏គួរគោរព ក្នុង «សាន្តិពರ್ವ» ជាពិសេសក្នុងផ្នែក «មោក្សធម្ម» នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទី ២៦៨ នៃរឿង «គោកបិលីយ»។ ដោយរបៀបនេះ ជំពូកស្តីពីនិទាន «គោកបិលីយ» ដែលស្ថិតក្នុងផ្នែក «មោក្សធម្ម» នៃ «សាន្តិពರ್ವ» ត្រូវបានបញ្ចប់។
कपिल उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals the completion of a chapter within the Mokṣa-dharma portion of the Śānti Parva, framing the preceding discourse as part of the Gokapilīya illustrative narrative connected with liberation (mokṣa) and dharma.
The text is formally closing the chapter: it identifies the larger work (Mahābhārata), the parva (Śānti), the subsection (Mokṣa-dharma), and the episode (Gokapilīya), and then states that the 268th chapter has concluded.